Anasazi Tour (16-7-2008).

Dinsdag 29 juli

Iedereen vond het een prima plan om vroeg te vertrekken om nog zoveel mogelijk van Las Vegas te zien. Dus om 700 uur gaven we onze ijzeren paarden de sporen en vertrokken we richting Zion National Park.

 

 

Prachtige kleuren en geweldige vormen (oa kegelvormig) vormden het decor toen we door het park reden. Even een blikje fris of een flesje water en door ging de rit en via de Interstate bereikten we vroeg in de middag Las Vegas.

 

 

Alle motoren waren zonder krasje aangekomen (onze deelnemers uiteraard ook) en dus konden we lekker op tijd naar de Pyramide van Luxor en genieten van onze luxe kamers. Zoals gewoonlijk hadden we savonds onze limousinetour en sloten we de tour op een zeer feestelijke manier af.

Smorgens gingen onze deelnemers via een bustransfer naar het vliegveld. Caroline en ik kijken terug op een meer dan geslaagde tour en hopen zeker dat de deelnemers dit ook zo ervaren hebben. Groeten.......Caroline en Rene............

 

Maandag 28 juli 

"Vanochtend opgestaan met een geweldig uitzicht op een rotspartij. Het was zeker ook nog rustgevend om 06.30 uur. Om 9.00 zijn we vertrokken richting Dixie National Forrest. Een geweldige mooie rit omhoog, met heel veel haarspeldbochten. Hier hoefden we niet in formatie te rijden, dus iedereen kon zijn eigen tempo aanhouden, waardoor we goed konden genieten van de bossen en eventueel wild.

 

 

Nadat we een stop hadden gemaakt maakten we een afdaling richting de Canyons. Van dit punt af gingen we weer omhoog richting ‘Devils Back Bone’. Dit is een ervaring apart voor mensen met een beetje hoogtevrees. Je moet het voorstellen als een tweebaansweg bovenop een berg, met aan beide zijden helemaal niets.. behalve een afgrond. Zelfs geen vangrail..  Nadat je dit stuk hebt gereden, hadden we een kleine pauze om even al het ‘angstzweet’ kwijt te raken. Al met al, toch een geweldige ervaring.

Daarna hebben we weer een afdaling naar een Canyon gedaan. Dit gaf op sommige momenten een ‘Alpen’ uitzicht. Heel glooiend, met geweldige uitzichten.
Na de lunch zijn we Bryce Canyon ingereden op eigen gelegenheid. Deze Canyon heeft weer net een andere opbouw dan wat we tot nu toe gezien hebben.. Woorden schieten te kort.
We zijn net Aangekomen in Bryce, waar we getrakteerd worden op een BBQ, door onze meesterchef René… maar ook zeker Meestercheffin Carolien, die weer een geweldige steak gaan bereiden.

 

 

Nou Nou, Al met al weer een geweldige dag,  Kees Holleman".

Zondag 27 juli 

"We zijn smorgens om 900 uur vertrokken. Het was al warm. Eerst hebben we sandwiches ingeslagen voor de lunch We gaan vandaag van Moab naar Torrey. Eerst bezoeken we Natural Bridges National Park. Daar hebben we op eigen gelegenheid rondgereden om de bruggen te bekijken. Het was heel mooi. Nadat we hebben geluncht zijn we naar Glen Canyon gereden. Vanaf de top hadden we een schitterend uitzicht op de Colorado Rivier.

Daarna zijn we naar het Capitol National Reef Park gereden. Wim en ik lieten expres iedere keer een gaatje vallen om met een mooi tempo door de bochten te kunnen rijden. Boven aan gekomen hebben we de motoren geparkeerd en genoten we van een schitterend uitzicht. We kregen daarbij ook nog uitleg van een ranger die toevallig voorbij kwam. Heel mooi.

 

 

Vervolgens hebben we onze weg naar Torrey vervolgd. In Torrey aangekomen hebben we eerst weer een koud biertje gepakt en daarna opgefrist en zijn uit eten gegaan. We hebben veel lol en plezier onderweg want de groep kan heel goed met elkaar overweg.
Groet'n Gerrit en Tanja".

Zaterdag 26 juli

"Na een continental breakfast in het Ramada Hotel in Grand Junction zijn we vanmorgen om 800 vertrokken richting Moab. Op de Interstate 70 hebben we de afslag Cisco gepakt om een mooie tour langs de Colorado Rivier te maken. We zijn gestart bij een Dewey brug. We kregen 1,5 uur de tijd om 30 mijl af te leggen. Op eigen tempo met fantastische uitzichten van de rode rotsformaties langs de Colorado Rivier.

 

 

Na een gezellige lunch (een ranch-burger, lekkerrrrrrr) zijn we op weg gegaan naar Dead Horse point. Hier werden paarden samen gedreven en de beste eruit gehaald. Het verhaal is dat een deel van de achtergebleven paarden gestorven is van de dorst terwijl de Colorado Rivier onder dit voormalig horsepoint ligt.

Vervolgens zijn we doorgereden naar Arches National Park. Hier staan oa bogen die over de afgelopen miljoenen jaren zijn gevormd door de natuur, een machtig gezicht. Daarna snel op weg naar Moab om een duik te nemen in het hotelzwembad om een beetje af te koelen van de warmte van Utah. Wederom een mooie dag.

 

 

Complimenten voor onze reisleiders Rene en Caroline!! Alles is prima geregeld en ze doen hun uiterste best om de groep naar hun zin te maken.............Peter de Vries".

Woensdag 23 juli, donderdag 24 juli en vrijdag 25 juli 

Vandaag verlaten we alweer de Rockies. De rit naar Grand Lake op woensdag was een gelukkige. We vertrokken in zonneschijn en maakten onze eerste stop in Georgetown. Dit is een oud mijnwerkerdorpje langs de snelweg. Even wachten op ons ontbijtje en een snelle blik werpen in een van de souvinierswinkeltjes. Ik ging even langs het postkantoor want er moest nog een boete betaald worden voor het fout parkeren van mij. Ajjj..........

Daarna door en we kwamen al vroeg in Grand Lake aan. Jammer genoeg konden we de laatste paar kilometers niet droog houden. Savonds aten we in een leuk restaurantje in Main Street.

Onze vrije dag werd door onze deelnemers op verschillende wijze ingevuld. De meesten gingen al vroeg het park in om allerlei elanden te zien en kwamen terug meet mooie verhalen en prachtige foto's. Wij, Caroline en ik, gingen samen met vader en zoon Holleman vissen. We huurden een pracht van een pontonboot en voeren het meer op. We hadden de grootste schik en jammer genoeg, niet voor mij dan, was ik de enige die een forel aan de haak sloeg.

 

 

Savonds deden we een heerlijke bbq en bracht ik de gebakken banaan met rum voor het eerst in praktijk. Lekkerrrrrrr, Kryn!!!!!!

Goed, we verlieten dus de Rockies en reden via Gore pass naar de snelweg, de I-70. Een schitterende rit over de "rollercoaster Highway. Door een smalle Canyon bouwden die gekke Amerikanen een snelweg en een spoorlijn. Daarbij stroomt er ook nog de Coloradorivier dus loopt de snelweg heel kronkelig door de Canyon. Geweldig!!!!!!

We komen lekker op tijd aan in Grand Junction waardoor er tijd is voor een bezoek aan de Harley dealer en kan ik een nieuwe microfoon halen voor onze communicatie. Goed geregeld Ronald!!

 

 

Savonds is iedereen vrij om ergens te gaan eten. Morgen weer vroeg op pad, want er valt weer op de dag naar Moab, dus cu tomorrow..........

Dinsdag 22 juli

"Een nieuwe dag, dus krijgen we weer nieuwe kansen. Nadat we de bagage in de auto hadden gepakt, soms toegeworpen door het raam, reden we naar de Black Canyon. Een geweldige rit, die meer dan de moeite waard was. Ik weet niet of er in Europa iets is wat je ermee kunt vergelijken. Onze tourleader probeerde beneden een forel te vangen voor de BBQ maar helaas zonder resultaat.

De weg naar beneden moesten we ook weer omhoog, echt stuurwerk!! We reden in T-shirt verder, geen afkoelende koude lucht in de buurt. Rene en Caroline hebben voor ons een lunch verzorgt door de BBQ te installeren tussen cabins en logeercaravans. Er werd een overheerlijke hamburger met toebehoren geserveerd. Dan is het een echt vakantiegevoel wat je bekruipt, of waar je van droomt.

Maar wij moesten verder, geen tijd om te dromen en geen hotel in de buurt. Daarvoor moesten we een pas over van ongeveer 4000 meter. Geweldige indrukwekkende uitzichten en dan ook nog op het stuurwerk blijven letten en dat vraagt veel concentratie.

 

 

Op het hoogste punt gekomen van deze dag moesten er natuurlijk foto's gemaakt worden als bewijs dat je er echt geweest bent. Een groepsfoto werd ook gemaakt en op naar de volgende uitdaging. De rit naar het hotel waar onze bedden op ons wachten was langer rijden dan ik gedacht had.

Een maal bij het eindpunt van de dag smaakt dat koude pilsje als goud. Even wat de dag doorpraten en we waren klaar om de avond op eigen kracht door te brengen. Wat wacht ons morgen? We zullen zien.......Margot".

Maandag 21 juli 

"Na een eenvoudig, voor sommigen van ons staand ontbijt werd eerst de Harley Dealer in Durango bezocht. De Amerikaanse economie kreeg van ons weer een impulsje door diverse inkopen: t-shirts, petjes, een vest en diverse andere kleine artikeltjes.

Rond 1000 uur vertrokken we om na een korte tankstop te beginnen aan wat Rene de "koninginnerit" van deze reis noemt. Een prachtige tocht door de Rockies met een eerste pas tussen Durango en Silverton. Na een gezamelijke snelle aanloop, met een gedwongen stop wegens wegwerkzaamheden, ging iedereen in eigen tempo naar de top op ruim 3000 meter. Op de top werd verzameld en genoten we van het geweldige uitzicht.

 

 

Na een mooie afdaling kwamen we aan in Silverton. Daar was ruim de tijd voor een lunch in een sfeervol restaurant en het bezichtigen van het stadje.

Om 1415 uur werden de motoren gestart want de volgende pas lag op ons te wachten. Deze pas met vele bochten zowel omhoog als omlaag was een kolfje naar de hand van de echte liefhebber. Na deze pas volgde een redelijk vlak stuk naar Montrose.

Onderweg werd uiteraard nog een keer gestopt om wat te drinken en de drankvoorraad weer aan te vullen. Na aankomst bij het hotel in Montrose werden eerst de koffers en tassen uitgeladen. Daarna werden de ervaringen van de rit uitgewisseld onder het genot van een biertje, wat fris, of een ander drankje.

 

 

Om 1900 uur verzamelen we weer onder de overkapping bij de entree van het hotel. Hier hadden we met het meubilair uit het zwembad en enkele stoelen uit de ontbijtzaal ons eigen "restaurant" ingericht. Met elkaar genoten we van een overheerlijke pizza van de pizzahut naast ons hotel, en de smiddag ingeslagen drankvoorraad werd weer behoorlijk aangesproken.

Kortom weer een heerlijke motordag met een fijne groep onder de bezielende leiding van Rene en Caroline........Harry de Jong".

Zondag 20 juli  

"Na een heerlijk ontbijt in Page in het indianenreservaat zijn we op weg gegaan naar Monument Valley.

Monument Valley heeft een adembenemend uitzicht. In de jaren 50 zijn hier veel western films opgenomen met oa John Wayne.

 

 

Na een break zijn we smiddags naar het 4 statenpunt gereden, beter bekend als de Four Corners. Utah, Colorado, New Mexico en Arizona.

Na wat fris of koffie zijn we Colorado ingereden, op weg naar Durango. Wat een verschil met Utah en Arizona. Het laatste stuk naar Durango was schitterend!! De avond hebben we afgesloten in een sfeervol restaurant in Durango.

 

 

Het was een schitterende dag, om nooit te vergeten!!  Wim Berendsen".

Zaterdag 19 juli

"Om 8.00 gaat de wekker. Het is de 4de dag van onze motortour. We hebben vanmorgen wat meer tijd omdat we om 1000 uur vertrekken.Na een goed ontbijt staan we om 945 klaar met onze tassen om deze in te laden in de volgauto.

Caroline zal vandaag de groep voorgaan op de motor. Ons vertrek wekt weer de aandacht van andere hotelgasten. Het is ook een prachtig gezicht en gehoor om 12 Harley;s te zien en vooral te horen vertrekken.

De reis van vandaag is 336 km lang van Page naar Chinle.We zijn door de indianenreservaten van de Hopi- en de Navajoindianen gereden. Een route met telkens weer verrassende rotspartijen. Bovendien zijn aan beide zijden van de weg regelmatig wat nederzettingen van indianen te zien. Schame houten huisjes die weinig voorzieningen hebben. Duidelijk is dat deze indianen geen luxe kennen.

 

 

In de loop van de tour vandaag maken we zoals gebruikelijk een aantal stops om te drinken en te eten. Een van de stops was bij de Burger King. Daar konden we naast wat eten kennis nemen van een kleine tentoonstelling over de rol van de indianen in WO 2.

De taal van de indianen is gebruikt om geheime communicatie te kunnen voeren tussen de verschillende eenheden van het Amerikaanse leger. Het heeft tot de jaren 60 geduurd voordat zij daarvoor zijn geeerd.De bestemming van de dag was Chinle. Nadat we hadden ingecheckt in het Holiday Inn en waren opgefrist zijn we enkele mijlen buiten het dorp gaan BBQen aan de rand van een canyon.

Aanvankelijk leek het erop dat we regen zouden gaan krijgen. Gelukkig is dat niet gebeurd en konden we genieten van een heerlijke BBQ geheel verzorgd door Rene en zijn charmante "assistente" Caroline.

 

 

Al met al was dit weer een geslaagde dag en kijken we met belangstelling uit naar morgen.John van Lent". 

Zondag 20 juli"Vanochtend heel vroeg op. Want we gaan vandaag vliegen boven de Grand Canyon. Dus wekker vroeg gezet.. lekker richting ontbijt, een tentje naast het motel. Helaas bediening zo traag.. Dus toen maar doorgelopen naar het Shell Station, waar we heerlijke voorverpakte sandwiches uit de koelkast haalden. Bijna net zoals thuis. Om half 7 zijn we vertrokken door het pittoreske Williams.. (Waar je ’s avonds nog een echte cowboyshow ziet…. Midden op Mainstreet…)

Daarna  op redelijk tempo gereden richting de Grand Canyon. Waar een aantal van ons een helivlucht hebben gedaan, en ik kan maar één ding zeggen: Adembenemend…  Ik had nog nooit eerder heli gevlogen, en mochten er in de toekomst mensen zijn die er bang voor zijn: Ik heb hoogtevrees en ik voel mijn maag gaan als we een luchtzak ingaan met vliegen.. maar hierbij niet eens een raar gevoel in mijn maag. Petje af voor deze luchtvaartdienst…
 

Vandaar zijn we en stukje gereden naar het imax theater en grens Grand Canyon National park. Een mooie film gezien over de Grand Canyon en zijn toenmalige bewoners en in recente geschiedenis ontdekkingsreizigers.

Vanaf het moment dat we de parkpassen hebben gekregen, zijn we het park door gecruised… En zo adembenemend dat de Grand Canyon vanuit de lucht is.. Zo imponerend rustig is de Grand Canyon als je ergens stopt en er naar kijkt.. En alle indrukken op je laat inwerken.

 

Daarna zijn we doorgereden naar Page. Waar we een heerlijk drankje hebben genuttigd in de schaduw. Voor het diner zijn we Page ingegaan, waar we het locale Mexicaanse restaurant onveilig hebben gemaakt. (Margarita’s zijn erg aan te bevelen.. Yummie)". Ed Holleman

 

Donderdag 17 juli

"Vanmorgen vroeg de motoren opgehaald bij de harley dealer in Las Vegas. Daarna op weg via de Hooverdam door de desert met hoge temperaturen, zo'n 37 graden.

 

 

 

 

Halverwege op de bekende route 66 gekomen en daar een lunchstop gemaakt. (prima tentje!!)Onderweg meerdere keren gestopt om foto's te maken en wat te drinken, wel nodig met zulke temperaturen.Rond 1800 uur aangekomen in Williams, daar wat gegeten en gedronken om ons voor te bereiden voor de volgende dag.

Groeten uit Williams, Tom Wagner".